ดินสอมาจอจุดAm ลงบนสมุดขาวC

เขียนจดหมายร่ายยาวG

ถึงลูกยอดดวงแด Am

สาธยายขึ้นเป็นปลายหน้าบทC

เท้าความถามให้หมดG

หมดหัวใจของแม่ Am

ข้างเตียงจุดเกียงตุง Am

เปิดมุ้งทุ้งเรื่องราวC เห็นพ่อของเจ้าG

กะเขาเที่ยวบ่นอยู่กับแม่ Am

บ้านกะไม่หลบ เรียนไม่จบกันสักที C

เรียนนานหลายปี Gไปทำไอ้ไหรกันแน่ Am

ถ้าเบี้ยพ่อหมด คงอดหม้ายไหรส่งC

เรี่ยวแรงที่มั่นคงG ปลดปลงสังขารแย่ Am

เดือนสิบเดือนห้า ไม่หลบมาหาคนแก่ C

แม่อยากอีถามสูแล G

เลยเท้าความถามว่า Am

* ปริญญงAm.. ปริญญา G

ฮ่าEm.. ฮา..G ฮ้า.. Am

ปริญญง.. ปริญญาG

ฮ่าEm.. ฮา..G ฮ้า.. Am

ปริญญงAm ปริญญา C

ลูกเอากลับมาGให้แม่ได้หม้ายนุ้ยAm

เรียนให้เก่งไม่ใช่คนขี้คุยC

ทำได้หม้ายนุ้ยGให้พ่อแม่บายใจ Am

เรียนไม่จบAmกะให้หลบเมืองใต้ C

สวนยางมากมายGให้เจ้าได้มากรีดAm

อนาคตเจ้ากลัวไม่เรืองรุ่งC

อีไปทำนากุ้งG กะซื้อที่เขาสักหิดAm

อีทำสวนปาล์ม สวนเรียน สวนตอC

อีทำสวนเงาGะสร้างฐานะชีวิตAm

ดีหวาเจ้า ไปเดินทางผิดC

เที่ยวติดยาเสพติดG เดินหัวขวิดหัวตุงAm

ฟังแม่ตะบ่าวAmบอกให้เจ้ายึดถือC

อย่าให้เสียชื่อGที่เกิด เป็นคนด้ามขวานAm

เรียนให้เก่งไม่ใช่เรียนให้นานC

อย่าทำตัวอันธพาลG

เดินให้เด็กเรียกหลวงAm

หวงอีสาว.. เจ้าตัวนุ้ย C

ช่างพูดช่างคุยG ยอดดวงใจของพ่อAm

ไร้เดียงสา สาวบ้านนาบ้านนอกC

เข้าเมืองบางกอกG

อีทันคนละหม้ายหนอAm

ขอเบี้ยเท่าใด Amกะส่งให้สูทั้งเพ C

สูอย่าเกเร Gเที่ยวหกแม่หลอกพ่อAm

พ่อเฒ่าชแร แม่แก่ชราC

กำลังวังชาGกะถดถอยร่อยหรอAm

อย่าเที่ยวดึกๆ อย่าเที่ยวนั่งมึกเหล้าC

ยาเส้นยาขาวGสาวสาวมาเที่ยวล่อAm

ลูกสาวแม่น่ากอด เจ้าจงเป็นยอดนารี C

เป็นกุลสตรี Gอย่าอ้อรี้ชีกอ Am

จบจดหมาย ของแม่แค่นี้ C

ขอให้ลูกโชคดี G

เป็นคนดีของแม่พ่อAm

สั่งลูกเสร็จสรรพ แม่กะจับดินสอC

ลงท้าย ปล. ให้หลวงพ่อทวดคุ้มครอAmง

ปริญญงAm.. ปริญญา.G.

ฮ่าEm.. ฮา..G ฮ้า.. Am

ปริญญงAm.. ปริญญา.G.

ฮ่าEm.. ฮา..G ฮ้า.. Am

ปริญญงAm.. ปริญญา.G.

ฮ่าEm.. ฮา..G ฮ้า.. Am

ปริญญงAm.. ปริญญาG..

ฮ่าEm.. ไอ้..G นุ้ย.. Am