ละให้อ้ายลืมจังได๋ได้ คือเว่าง่ายแถะน้อใจ

คนลืมได้เว่าจนคล่อง ละอ้ายผู้ใจยังจำจอง

มันลืมเจ้าบ่ได่ บ่เห็นหม่องดอกป่องแปว

ละพอปานใจถืกแผ้ว ดิ้นแด่วแดวคะนึงหา

บอกให้ลืมแฮงคือจา ว่าให้จำคำแพงเอย

Emลืมง่ายๆ อ้ายคงไม่จำ

คำเอ้ยคำ ลืมได้อ้ายลืมไปแBmล้ว

ยากที่ใDจ มันยังไร้Amวี่แวว

ไม่ลืมแBmล้วยังจำซ้ำเติมEmหัวใจ

เธอมีใEmหม่บอกให้อ้ายลบลา

ลืมน้องสาทำง่ายอ้ายทำไBmด้ไหม

เลิกกันแEmล้วไม่อยากไปวุ่นวAmายใจ

ย้ำก่อนไBmปบอกส่งท้ายEmว่าอ้ายลืมเธอ

ปEmานคนเพ้อ ว่าเธอเอ๋ยเธอคำเว่าเจ้าคล่อง

ปานคนเพ้อ ว่าเธอเอ๋ยเธอคำเว่าเจ้าคล่อง

เป็นเครือก่องน้องบ่มีม่องป่องคา

ฮู้แล้วล่ะฮักเก่าเฮาจบ เธอมันลบง่ายดายลืมได้

เฮ็ดจั่งได๋แนวผู้ชายคนนี้ บ่ลืมนำจำจื่อหัวใจหลื่นดื้อ

อยากลืมเจ้าBmกะแฮงจำ Em

ร้อยครวญคร่ำร้อยEmคำรำพัน

ก็เพราะมันลืมยากลำบากใBmนใจ

ลืมไม่Dลงก็คงจะไม่เAmป็นไร

ไม่เป็นBmภัยคอยป่วนให้กวนใEmจเธอ

คำว่าEmฮักเกิดที่ในกลางใจ

ต่อให้ตายตรงนี้ที่ใจเสBmนอ

อย่ากังDวลว่าอ้ายจะกวนใAmจเธอ

ไม่ไปเBmจอแล้วอ้ายไม่ไปEmก่อกวน

มวลควาEmมช้ำ ที่เธอใจดำทำอ้ายหงายถ่วน

มวลความช้ำ ที่เธอใจดำทำอ้ายหงายถ่วน

ยอมจบครบถ้วน อ้ายยอมมวนแล้วสู่แนวD

Emลืมเธอได้อ้ายลืมไปแล้ว

ไม่ต้องมีแนวมาบอกว่าต้องBmลืมเธอ

มันยากที่ใDจรู้ไหมที่อ้ายAmพบเจอ

คำว่าBmลืมเธอไม่ง่ายเหมือนใจต้Emองการ

เAmป็นอดีตที่ยังคิดDถึง

ทุกห้วEmงคำนึงมันเหมือนผ่านไปBmวันวาน

เพราะยากเหลือเDกินว่าให้ตัดใจAmลืมกัน

เมื่อสองเราBmนั้นผูกพันEmคบกันมานาDน

คืนวันในใจของอ้Emาย คืนวันในใจของอ้าย

ความหมายคือมีเข้าเฝ้าอยู่ จบกันแล้วอ้ายก็ฮู้

เบิ้ดสิ้นแล้วทุกประการณ์ ที่รำพันเป็นถ้อยคำจากใจ

ที่รำพันเป็นถ้อยคำจากใจ ถ้าลืมเธอได้อ้ายลืมแล้ว