เหนื่อGยเหลือเกิน

ร่างกายฉันนี้ช่างทรมานD/F#เหลือเกิน

แต่ใครสักคนทำให้มีแรงEmต้องเดิน

แต่สิ่งที่ต้องDเผชิญ

คือปลายทางCที่ยังไม่มีจุดหมาย

ไม่รู้Gเลย ว่าฉันจะก้าวต่อไปยังเส้นD/F#ทางไหน

แต่ใจดวงนี้มีใครบางคนEmที่มอง

ทำให้เรียนรู้แDละลองเพื่อก้าวไป C

แต่Emก่อนนั้นฉันท้อเหลือDเกิน

ฉันอยากจะพักCผ่อน พักก่อน

แต่Emตอนนี้เหมือนมีบDางคน

ที่รอC เฝ้ารอความหวังCm

* อรุณEmส่องแสงฤดูDกาล

พาCฉันเปลี่ยนแปรผัน

เป็นใครที่สู้เGพื่อใครสักคน

ต้องทนEmต่อความทุกข์และทรมานD

ผ่านCเรื่องราวมากมาย

อดีตปล่อยผ่านCmโยนมันทิ้งไป

ให้เEmจ้านั้นDสู้ต่อC.. ให้เEmจ้าจงDอย่าท้อCใจ

ให้เEmจ้านั้นDสู้ก่อนC.. ให้เEmจ้าจงDลุกขึ้นCมา..

แต่Emก่อนนั้นฉันท้อDเหลือเกิน

ฉันอยากจะพักCผ่อน พักก่อน

แต่Emตอนนี้เหมือนมีบDางคน

ที่รอC เฝ้ารอความหวังCm

* อรุณEmส่องแสงฤดูDกาล

พาCฉันเปลี่ยนแปรผัน

เป็นใครที่สู้เGพื่อใครสักคน

ต้องทนEmต่อความทุกข์และทรมานD

ผ่านCเรื่องราวมากมาย

อดีตปล่อยผ่านCmโยนมันทิ้งไป

* อรุณEmส่องแสงฤดูDกาล

พาCฉันเปลี่ยนแปรผัน

เป็นใครที่สู้เGพื่อใครสักคน

ต้องทนEmต่อความทุกข์และทรมานD

ผ่านCเรื่องราวมากมาย

อดีตปล่อยผ่านCmโยนมันทิ้งไป

ให้เEmจ้านั้นDสู้ต่อ.C. ให้เEmจ้าจงอD/F#ย่าท้อCใจ

ให้เEmจ้านั้นDสู้ก่อนC.. ให้เEmจ้าจงอD/F#ย่าท้อCใจ..

ให้เEmจ้านั้นDสู้ต่อ.C. ให้เEmจ้าจงอD/F#ย่าท้อCใจ

ให้เEmจ้านั้นDสู้ก่อนC.. ให้เEmจ้าจงลุD/F#กขึ้นมCา..