INTRO :

มองตากูแล้วมึงจงฟัง อย่าเหิมเกริมในความดัง ชื่อเสียงเงินทองไม่จีรัง ระวังจะพัง ถ้ามึงยังกร่างและก๋ากั่น มั่นหน้าในความเจ๋ง ผยองตนเป็นขงเบ้ง

เหยียดคนไม่เก่งว่ากระจอก ไอ้คนที่บอกสักวันมันอาจจะขึ้น วันหนึ่งมึงอาจจะลงใครเล่าจะรู้ สำเนียกเอาไว้ จำใส่สมองของมึงเอาไว้ ไม่มีใครเหนือกว่าใครบนโลกนี้

ไอ้คนมึงมองเป็นขี้และมึงเป็น King อาจโดนขยี้เป็นขี้ได้ เปิดโอกาสคนอื่นเขาบ้าง อย่ามาดหมาเป็นราชาในสายมึง พอเห็นใครด้อยก็ถากถาง

ทำหน้าตึง สำแดงเดชว่าของถึง มันน่าอาย ผลลัพธ์ที่ได้ จะไม่มีใครเคารพมึง มึงคิด ให้ดี ว่าบารมี ที่ได้มันมา อย่าใช้มาเข่น มาฆ่า ผู้น้อยให้เป็นธุลี

ยกตน ข่มท่าน ปิดกั้น ย่ำยี เมื่อไร้ค่า ตกต่ำ มึงจะได้ยินเสียงนี้

INSTRU :

เตือนตัวเองว่าเก่งได้ แต่มึงอย่ากร่าง ดัง เปิดทางคนอื่นบ้าง อย่ากั๊กไว้ อย่าหลงตน อย่าจองหอง ว่าชื่อเสียงมึงเกรียงไกร เผื่อใจเอาไว้ บันไดขึ้นได้ต้องลงเป็น

กลับไปคิด ชีวิตที่สร้าง พระคุณให้คน มันมักมีความหมาย เวลามึงตายล้ม สหายทุกคนจะเก็บไปจดจำ ตะวันที่ร้อนสุดท้ายยังมีฝนตกทับ มีดังต้องมีดับ เป็นวัฏจักร พระเคยสอนไว้

ปลง มึงปลง มึงปลง อย่าหลง อย่าหลง จงปลงเสียเถิด มีตายมีเกิด อย่าหลงเตลิด ให้มีสติ อย่าชิ อย่าชิง อย่าชัง ไม่รัง ไม่ก่ง ไม่เกียด ไม่เดียด ไม่ฉันท์ ให้รัก ให้ใคร่ เมตตา น้ำใจ ไมตรี

ต้องมีให้บ้าง ไม่ขวางทาง ไม่หวงก้าง ใครต่ำตม จึงยื่นมอบแสงสว่าง ให้เขาได้เห็นทาง คนล้มต้องฉุดบ้าง อย่ามัวเฉยเมย แล้วเดินผ่าน เวลามึงล้มและอ้างว้าง ไม่เหลือใคร

เสียงนี้จะคอยหลอกหลอนมึงอยู่ข้าง ๆ

INSTRU :

คนอย่างกู อยู่มา เยี่ยงหมาแล้ว จะมีแวว ดังเด่น ไม่เต้นตื่น เพราะรู้ว่า ความดัง ไม่ยั่งยืน หลับกับตื่น ตายอยู่ มันคู่กัน เมื่อยามมึงมีศักดิ์ศรี

มึงมีอำนาจและวาสนา จะพูดจะจา จะเสวนา กับใครต่อใคร มันมักจะได้ผล วันนึงอำนาจมึงหมด ศักดิ์ศรี มึงหนีออกไปจากตัวตน

อย่าว่าแต่คนเลย หมาก็ยังไม่มอง