เธอคงเCสียความมั่นใจไGป เมื่อมีใFครทำร้Gายให้หมองหCม่น

เธอคงเCสียใจที่ผู้คGน เฝ้ามองFตนไม่งดงGามเท่าใคCรๆ

คงผิดหCวัง ที่ครั้งนึงเGคย เป็นเสFมือนดอกไGม้ที่มีราCคา

แต่วันCนี้ ถูกลดลงGมา

ถูกตีตFราว่าเป็นดอกไGม้ ไร้ซึ่งคนCมอง

ให้สายFลมนำพา ผู้ใดEmมาพรากไป

ความงดงFาม สดใGสที่เธอเคยCมี

หรือเอาคFวามมั่นใจ เธอที่Emรักจากไกลหายหนี

พรากกลิ่นหDmอมที่เธอเคยGมี ทิ้งไว้แค่คCวามช้ำ..G

* เธอเป็นดั่งดอกไCม้ ถูกเปรียบเป็นดอกไEmม้

โดนย่ำยีเพียงไFหน ก็GยังงดงามอCยู่

ให้ใครมาเด็ดCดม หรือสายลมผลิเกEmษร

แต่ว่ากลิ่นความหFอม ก็ยัGงเหมือนเดิมอCยู่.. G

ให้ดอกไCม้ ถูกทิ้งGที่ใด ในป่าเFขาหรือว่าใGนแจกันใCบหนึ่ง

ให้ถูกCลืม ไว้ดินแGดนใด

แต่ความหFมาย ก็ไม่อาจหGายไปตามการCถูกทิ้ง

ให้สายFลมนำพา ผู้ใดEmมาพรากไป

ความงดงFาม สดใGสที่เธอเคยCมี

หรือเอาคFวามมั่นใจ เธอที่Emรักจากไกลหายหนี

พรากกลิ่นหDmอมที่เธอเคยGมี ทิ้งไว้แค่คCวามช้ำ..G

* เธอเป็นดั่งดอกไCม้ ถูกเปรียบเป็นดอกไEmม้

โดนย่ำยีเพียงไFหน ก็GยังงดงามอCยู่

ให้ใครมาเด็ดCดม หรือสายลมผลิเกEmษร

แต่ว่ากลิ่นความหFอม ก็ยัGงเหมือนเดิมCอยู่..

ให้สายFลมนำพา ผู้ใดEmมาพรากไป

ความงดงFาม สดใGสที่เธอเคยCมี

หรือเอาคFวามมั่นใจ เธอที่Emรักจากไกลหายหนี

พรากกลิ่นหDmอมที่เธอเคยGมี ทิ้งไว้แค่คCวามช้ำ..G

* เธอเป็นดั่งดอกไCม้ ถูกเปรียบเป็นดอกไEmม้

โดนย่ำยีเพียงไFหน ก็GยังงดงามอCยู่

ให้ใครมาเด็ดCดม หรือสายลมผลิเกEmษร

แต่ว่ากลิ่นความหFอม ก็ยัGงเหมือนเดิมอCยู่..

ไม่มีวันเปลี่ยนไCป ท่ามกลางการเปลี่ยนแEmปลง

ต่อให้ไม่มีแFล้ว ผู้ใGดที่ชื่นชCม

ก็ยังเป็นอย่างCนั้น งดงามอยู่อย่างEmนั้น

ดอกไม้อย่างเธอFนั้น ก็ยังเบ่งบGานไม่มีเปCลี่ยน

เพราะเธอคือดอกไCม้ แสนนานขนาดไEmหน

เธอก็คือดอกไFม้ ที่สวยสดใGสเหมือนเดิมอCยู่

เพราะเธอคือดอกไCม้ แสนนานขนาดไEmหน

เธอก็คือดอกไFม้ แม้โดนทำร้Gายให้เป็นCอื่น..