มือจับสายGเปล ร้องโอ้ลDะเห่ระหึกG

กล่อมไปใจนึกG ถึงความหลังDฉันนั่งร้องไห้ G

แม่และพ่อGส่งเรียนต่อC ม.ศ.เทอมDปลาย

ฉันทำน่าอGาย เสียสาวแต่อDยู่ ม.2

เรียนอยู่ไม่นานG วันนั้นDอาการเริ่มGเปลี่ยน

เกิดการคลื่นเหียนGถึงอาเจียรDเพื่อนเรียนหัวGร่อ

ฉันเริ่มเป็นข่าวG ครูใหญ่Cเรียกไปตัดพ้อD

แล้วเชิญแม่พ่อG ฉันมาD อัตถาธิGบาย

ฉันถูกรีทายน์GเพราะใจฉัDนไม่รักดี G

เสื่อมศักดิ์เสื่อมศรี Gถึงต้นตอDแม่พ่อร้องไห้ G

รู้ตัวว่าพลาดG ไม่อาจEmแก้ไข D

เดี๋ยวนี้ฉันกลายGเป็นแม่คนผลิตผลD ม.2

* นอนเถิดลูกGนอน อย่าร้องDอย่าอ้อนGกวนแม่

เวรกรรมลูกแท้ Gลืมตาทั้งที Dไม่มีหน้าGพ่อ

แม่ยอมรับผิดG ไม่คิดCโทษหนุ่ม ม.ศ.D

แม่เป็นคนก่อG คำว่าพ่อDอย่าขอ.G. เขาเลย

* นอนเถิดลูกGนอน อย่าร้องDอย่าอ้อนGกวนแม่

เวรกรรมลูกแท้ Gลืมตาทั้งที Dไม่มีหน้าGพ่อ

แม่ยอมรับผิดG ไม่คิดCโทษหนุ่ม ม.ศ.D

แม่เป็นคนก่อG คำว่าพ่อDอย่าขอ.G. เขาเลย