รองเท้าผ้าใบ Gขาดเป็นรูเท่าตาปลาEm

เสื้อยีนส์เก่าCๆ แบกโลกมาทั้งDใบ

ออกจากบ้านนาG บอกแม่ว่าจะไปได้ดี Em

ผ่านมาหลายปี Amวันนี้ยังเท่าเดิมD

มองเงาตัวเองEmที่ทอดยาวบนพื้นถนนBm

สับสนในใจว่CากูจะไปทDางไหนต่อG

คำที่เคยฝันEmคำที่เคยพร่ำบ่นพร่ำเพ้อBm

วันนี้มันเบลอCจนแทบจะมองไม่เห็นD

* นี้มันสุดทางแล้วหรือยังG หรือแค่สุดแรงที่ฉันมี Em

ไอ้ฝันที่แบกมาCมันหนักเกินไปแล้วใช่ไหมD

ทางข้างหน้ามีใครรอGอยู่ไหม หรือมีแค่ตัวฉันEm

ที่มันจะล้มลงตรงนี้สุCดท้างหรือยังD

ใครช่วยตอบกูที G

เห็นเพื่อนบางคนG มีรถมีบ้านหลังใหญ่Em

เห็นคนใกล้Cสวมใส่เสื้อผ้าดีๆD

หันมองตัวเองGมีแค่หนี้สินรุงรังEm

มีเพียงความหวังCที่มันริบหรี่Dลงไป D

มองเงาตัวเองEmที่ทอดยาวบนพื้นถนนBm

สับสนในใจว่CากูจะไปทDางไหนต่อG

คำที่เคยฝันEmคำที่เคยพร่ำบ่นพร่ำเพ้อBm

วันนี้มันเบลอCจนแทบจะมองไม่เห็นD

* นี้มันสุดทางแล้วหรือยังG หรือแค่สุดแรงที่ฉันมี Em

ไอ้ฝันที่แบกมาCมันหนักเกินไปแล้วใช่ไหมD

ทางข้างหน้ามีใครรอGอยู่ไหม หรือมีแค่ตัวฉันEm

ที่มันจะล้มลงตรงนี้สุCดท้างหรือยังD

ใครช่วยตอบกูที G

ลมพัดโชยมาGพาเอากลิ่นดินบ้านไกลEm

เสียงแม่ยังแว่วในใจ C

เหนื่อยก็พักเอาแรงก่อนลูกD

กำปั้นทุบดินGไม่ได้จะยอมแพ้หรอกโว้ยEm

แค่ขอระบายC ให้น้ำตาDมันไหลออกมาG

* นี้มันสุดทางแล้วหรือยังG ก็แค่สุดแรงที่กูมี Em

ไอ้ฝันที่แบกมาCจะหนักแค่ไหนก็จะไป D

ทางข้างหน้ามีใครGหรือไม่มี

กูจะลุกขึ้นยืนและก้าวเดินEmไปอีกที

สุดท้ายหรือยังC กูจะตอบมันด้วยตีนDกูเอง G