ตื่นมาเงินยังเท่าเดิมF#m

งานก็เดิมๆ เพิ่มคือความเครียดA

ค่าใช้จ่ายวิ่งไล่เหมือนผี E

ส่วนกูวันนี้วิ่งหนีไม่ทันF#m

ฝันเคยใหญ่ตอนนี้หดลงF#m

คำว่ามั่นคงเหมือนเป็นนิยายA

ยิ้มให้คนเหมือนกูไม่เป็นEไร

แต่ในใจแทบพังทุกวันF#m

พูดว่าโอเค F#mทั้งที่ไม่โอเค

โลกแม่งไม่เคยEฟังคนอย่างกู F#m

* รวยไม่ไหวแล้วโว้ยF#m

ชีวิตแม่งดี ดีชิบหายA

เงินในบัญชีโคตรจะน้อยE

แต่หนี้แม่งลอยเต็มหัวใจ F#m

รวยไม่ไหวแล้วโว้ยF#m

หัวเราะทั้งทีแทบร้องไห้ A

ต้องเก่งแค่ไหนE กูถึงจะไม่พังลงไป F#m

บางคนเขารวยเพราะมีตังค์F#m

ส่วนกูยังคลานอยู่ที่เดิม

คำว่าไม่เป็นไรพูดจนชินA

จนแม่งกลายเป็นเรื่องปกติ

ชีวิตไม่เท่ากันก็รู้ดี Eแต่ใครจะมีสิทธิ์เลือกเกิด

ล้มกี่ครั้งก็ยังต้องลุกF#m

เพราะคำว่าหยุดมันแพงเกินไป

มันเหนื่อยหน้าเว้ยE แต่กูพูดไม่ได้ F#m

* รวยไม่ไหวแล้วโว้ยF#m

ชีวิตแม่งดี ดีชิบหายA

เงินในบัญชีโคตรจะน้อยE

แต่หนี้แม่งลอยเต็มหัวใจ F#m

รวยไม่ไหวแล้วโว้ยF#m

หัวเราะทั้งทีแทบร้องไห้ A

ต้องเก่งแค่ไหนE กูถึงจะไม่พังลงไป F#m

หากความสุขF#mมันซื้อได้ด้วยเงิน

ป่านนี้กูคงEไม่ยืนอยู่ตรงนี้ F#mเอาเห้ย?

แต่เอาเหอะ! ยังหายใจก็ยังต้องไปต่อ..

* รวยไม่ไหวแล้วโว้ยF#m

แต่กูยังยืนอยู่ตรงนี้ A

ถึงไม่มีอะไรเEลยสักอย่าง

อย่างน้อยกูก็ยังไม่ตายF#m

รวยไม่ไหวแล้วโว้ยF#m

ถ้ามันจะพังก็พังให้สุดไป A

แล้วพรุ่งนี้ค่อยเริ่มใหม่E อีกครั้ง