ทำเป็นฮู้ดี Amปานว่าไปนอนใต้เตียงGกู

เว้าเรื่องกูสนุกFปาก ปานเป็นนิทานC G

มึงฮู้จักกูดีแAmค่ไหน หรือแค่ฮู้จักเทื่อG

ชีวิตที่กูผ่Fาน ความลำบากที่กูเจอC

มึงเคยGมาย่างนำกูบ่F

เคยมาอดGมื้อกินมื้อนำAmกูบ่

มึงดีมาจากไส Amถึงกล้ามาตัดสินGกู

เบิ่งสภาพเจ้าของแหน่F ดีกว่ากูหม่องใด๋ C

เอาGเวลาที่จับผิดกู AmไปดูแลครอบครัวมึงสาG

ไฟไหม้หัวมึงอยู่พุ้นF

ยังสิมาสนGไฟแช็กในมือกู C

คนเรามันมีมือมีตีนDm หาเลี้ยงเจ้าของAm

บ่ได้ไปขอข้าวไผกินG ให้มันหนักหัวAm

ถ้ามึงว่างงานFหลายกะไปนอน

อย่ามาส้รางความGรำคาญให้กูหงุดหงิด

* (อย่าเสือก!) เรื่องของกู Amชีวิตกู GกูลิขิตเองF

สิดีสิชั่วAm กะตัวของกู G

บ่ต้องมาสาระแนแFนะนำแนวทาง

เก็บปากเน่าAmๆ ไว้สิแตกข้าวGเถาะ

อยากให้กูต้Fองเว้าแฮง

เดียวสิหาว่าบ่เกรงใจ.G. ฮู้เรื่องบ่ C

กูย่างในทางในของกู Am

มึงกะย่างในทางของมึงG

อย่ามาล้ำเส้นอย่ามาก้าวก่ายF

กูบ่เคยไปยุ่งเรื่องมึงC

มึงกะอย่ามายุ่งเรื่องกู Am

ต่างคนต่างอยู่โลกมันจังสิสงบสุขG

ถ้ามึงยังบ่หยุด เดียวสิได้กินเกิบแทนFข้าว.. G

* อย่าเสือก! เรื่องของกู Amชีวิตกู GกูลิขิตเองF

สิดีสิชั่วAm กะตัวของกู G

บ่ต้องมาสาระแนแFนะนำแนวทาง

เก็บปากเน่าAmๆ ไว้สิแตกข้าวGเถาะ

อยากให้กูต้Fองเว้าแฮง

เดียวสิหาว่าบ่เกรงใจ.G. ฮู้เรื่องบ่