ฮู้โตดี Bmว่าอ้ายAมันคนธรรมดาBm

ตื่นขึ้นมาDกะพ้อGแต่หน้าขี้ดินA

ต้นทุนชีวิตBmเกิดมาบ่มีคืAอคนอื่นเขาG

เสื้อผ้าเก่าDๆ ซีดๆ มอมแมมDเปื้อนฝุ่น

ผู้สาวGที่ไหนสิแนมA

ย้อนว่าอ้ายมันผู้ฮ้ายคักBm

ได้แต่แอบส่งใจ Bmไปทักทายยามเห็นหน้าG

เขาก็ว่ากันไปทั่Dว ว่าอ้ายบ่เจียมตัวA

ว่าหัวใจดวงนี้มัBmนคึดอาจเอื้อมสูงเกินไป G

โอ๊ย.. หมูส๋สิDมาเดือดร้อนแทนกูเฮ็ดหยัง

หัวAใจมันสั่งให้คิดฮอดก็ต้องคิดฮอดตั๊วBm

ความสุขเล็กGๆ ที่อ้ายได้เห็นAหน้าเจ้าBm

มันต่อลมหายใจ Gให้คนAบ่มีค่าBm

อ้ายบ่ได้หวังสิครอบครองG

เด็ดดอกฟ้าAลงมาเปื้อนตมBm

แค่ได้รักอยู่เงียบGๆ ในมุมของกูก็Aพอแล้วBm

* มันผิดหลายบ่ที่Gใจของอ้ายAมันมักเจ้าBm

ผิดหลายบ่ที่GคนจนมันAมีฮักแท้ Bm

บ่มีเงินทองGหรือดวงเดือน

ดวงAดาวมาประเคนBmให้

แต่มีใจอ้ายดวงนี้ที่Gฮักเจ้าเบิดAทั้งใจ Bm

ไผสิว่ากูบ่เจียมG ก็ช่างAหัวปอดมันเถาะBm

ความรักของกู GกูลิขิตเองA

บ่ได้ขอร้องBmให้เจ้ามาฮักตอบ

ก็ช่างมันG.. แค่Aกูได้ฮักกูก็ชนะแล้วโว้ยBm

ฮักGเด้.. A ฮู้บ่ Bm

อยู่ในความเงียบงันBm อ้ายเคยถามใจเจ้าของ

การที่เฮารักไผสัDกคนมันเป็นเรื่องAผิดอยู่บ่?

คำตอบคือบ่ผิดBm ความฮักมันบริสุทธิ์เสมอG

สิ่งที่สกปรกDคือสายตาAดูถูกต่างBmหาก

* มันผิดหลายบ่ที่Gใจของอ้ายAมันมักเจ้าBm

ผิดหลายบ่ที่GคนจนมันAมีฮักแท้ Bm

บ่มีเงินทองGหรือดวงเดือน

ดวงAดาวมาประเคนBmให้

แต่มีใจอ้ายดวงนี้ที่Gฮักเจ้าเบิดAทั้งใจ Bm

ไผสิว่ากูบ่เจียมG ก็ช่างAหัวปอดมันเถาะBm

ความรักของกู GกูลิขิตเองA

บ่ได้ขอร้องBmให้เจ้ามาฮักตอบ ก็ช่างมันG..

แค่Aกูได้ฮักกูก็ชนะแล้วโว้ยBm

ฮักเด้อG.. A ฮู้บ่ Bm